Ga naar de hoofdinhoud Ga naar de zoekopdracht Ga naar de hoofdnavigatie

Je stuurt geen projectplan. Je stuurt een 2n-ruimte.

Investeringen lijken vaak een lineaire lijst: projectvoorstellen, businesscases, prioriteiten, goedkeuringen. Maar een echte bedrijfsportfolio is geen projectplan – het is een combinatorische beslissingsruimte .

In een portfolio gaat het niet alleen om welk project op zichzelf zinvol is, maar ook om welke combinatie van alle projecten samen de hoogste totale waarde oplevert.

Elk project concurreert om dezelfde schaarse middelen: kapitaal, capaciteit, tijd, managementfocus en risicobudget.

40 projecten leveren :

1.099.511.627.776 mogelijke portfolio's

op

.

In de praktijk betekent dit :

Er wordt één portfolio gekozen, terwijl meer dan een biljoen alternatieven niet worden beoordeeld.

Dit is geen controlefout en geen managementprobleem. Het is een wiskundige beperking: exponentiële combinatiemogelijkheden kunnen niet volledig worden vastgelegd met lineaire plannings- en beoordelingsmethoden.

Precies daarom ontstaan er portfolio's die 'werken', maar systematisch onder hun mogelijke optimum blijven.

Wat als je deze ruimte zou kunnen berekenen?

Niet projecten afzonderlijk vergelijken, maar de hele beslissingsruimte zichtbaar maken onder reële beperkingen: budget, afhankelijkheden, risico's, middelen en tijdlijnen.

De beslissingsruimte is dus gedefinieerd als

Wat is er veranderd in de beslissingsfysica?

Volgende: Hoe kan een 2ⁿ-ruimte worden berekend?