Ευριστική μέθοδος έναντι βελτιστοποίησης
Γιατί οι κανόνες εμπειρίας σε σύνθετα επενδυτικά χαρτοφυλάκια οδηγούν συστηματικά σε υποβέλτιστα αποτελέσματα
Σε πολλές επιχειρήσεις, οι επενδυτικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται με βάση ένα πλήρες, επίσημα αξιολογημένο πλαίσιο λήψης αποφάσεων.
Λαμβάνονται με βάση την απλοποίηση.
Οι κανόνες εμπειρίας, οι τυποποιημένοι δείκτες και οι δοκιμασμένες ρουτίνες μειώνουν την πολυπλοκότητα και επιταχύνουν τη λήψη αποφάσεων.
Ωστόσο, ακριβώς αυτές οι ευριστικές μέθοδοι είναι συχνά η αιτία για την οποία, σε σύγχρονα πλαίσια CapEx και χαρτοφυλακίου, το κεφάλαιο δεν επενδύεται στον βέλτιστο συνδυασμό έργων.
Στο πλαίσιο της ανάλυσής μας σχετικά με την ποιότητα των αποφάσεων, εντοπίσαμε τις «ευριστικές μέθοδοι έναντι της βελτιστοποίησης» ως έναν κεντρικό μηχανισμό που εξηγεί δομικά τις υποβέλτιστες επενδυτικές αποφάσεις.
Ορισμός
Οι ευριστικές μέθοδοι είναι απλοποιημένοι κανόνες λήψης αποφάσεων που παρέχουν γρήγορες απαντήσεις χωρίς να υπολογίζουν ολόκληρο το πεδίο λήψης αποφάσεων.
Βελτιστοποίηση σημαίνει τη συστηματική αξιολόγηση ενός τυπικά καθορισμένου πεδίου λήψης αποφάσεων υπό ρητές προϋποθέσεις, προκειμένου να προσδιοριστεί ο βέλτιστος συνδυασμός.
Οι ευριστικές μέθοδοι δεν είναι κατ' αρχήν λανθασμένες.
Ωστόσο, έχουν περιορισμούς σε περιπτώσεις όπου κυριαρχούν η πολυπλοκότητα, οι εξαρτήσεις και οι περιορισμοί του προϋπολογισμού.
Γιατί οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν ευριστικές μεθόδους
Οι ευριστικές μέθοδοι προκύπτουν από κατανοητούς λόγους :
- Χρονική πίεση : Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται γρήγορα.
- Μείωση της πολυπλοκότητας : Πολλά έργα δεν φαίνονται αξιολογήσιμα ταυτόχρονα.
- Τυποποίηση διαδικασιών : Οι ενιαίοι κανόνες δημιουργούν διακυβέρνηση και συγκρισιμότητα.
- Ψυχολογική ασφάλεια : Ένας κανόνας της παλάμης φαίνεται πιο σταθερός από μια πλήρη επανεκτίμηση.
Το πρόβλημα: Αυτά τα πλεονεκτήματα ισχύουν κυρίως σε απλές καταστάσεις λήψης αποφάσεων.
Τυπικές ευριστικές μέθοδοι στη διαδικασία επένδυσης
Στην πράξη, συχνά κυριαρχούν :
- Περίοδος απόσβεσης : Εστίαση σε γρήγορες αποδόσεις, αγνόηση μεταγενέστερων ταμειακών ροών.
- Όρια ROI : Τα έργα φιλτράρονται με βάση το ελάχιστο ROI, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιδράσεις του χαρτοφυλακίου.
- Ενιαίο WACC : Τυπική προεξόφληση παρά τα διαφορετικά κινδύνους των έργων.
- «Στρατηγική σημασία»: Οι ποιοτικές ετικέτες αντικαθιστούν τη λογική της επίσημης αξιολόγησης.
- Λογική φήμης : Τα έργα ιεραρχούνται με βάση την εσωτερική εξουσία ή τις αρμοδιότητες.
Αυτοί οι κανόνες φαίνονται εύλογοι, αλλά είναι τοπικοί.
Δεν δημιουργούν μια βέλτιστη κατανομή σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γιατί οι ευριστικές μέθοδοι αποτυγχάνουν στα χαρτοφυλάκια
Ένα χαρτοφυλάκιο επενδύσεων δεν είναι μια στοίβα μεμονωμένων έργων.
Είναι ένα σύστημα που αποτελείται από :
- περιορισμούς προϋπολογισμού
- όρια χωρητικότητας
- εξαρτήσεις έργων
- χρονικά προφίλ πληρωμών
- συγκρούσεις στόχων (π.χ. ROI, κίνδυνος, επίδραση, στρατηγική)
Εδώ δημιουργείται ένας συνδυαστικός χώρος λήψης αποφάσεων: δεν είναι η αξιολόγηση μεμονωμένων έργων που αποφασίζει, αλλά η ποιότητα του συνδυασμού.
Οι ευριστικές μέθοδοι αξιολογούν συνήθως ένα έργο.
Η βελτιστοποίηση αξιολογεί τον καλύτερο συνδυασμό.
Το αποτέλεσμα: τοπικές αντί για παγκόσμιες αποφάσεις
Οι ευριστικές μέθοδοι συχνά οδηγούν σε ένα «τοπικό optimum»:
- Πολλά έργα φαίνονται λογικά μεμονωμένα
- Ωστόσο, ο συνολικός συνδυασμός δεν είναι ο καλύτερος
- Εναλλακτικές λύσεις με υψηλότερη συνολική αξία εκτοπίζονται
- Το κόστος ευκαιρίας παραμένει αόρατο
Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο μια μικρή απώλεια αποδοτικότητας.
Είναι μια δομική κακή κατανομή κεφαλαίου.
Τι κάνει τη βελτιστοποίηση διαφορετική
Η βελτιστοποίηση προϋποθέτει τον ρητό ορισμό ενός μοντέλου λήψης αποφάσεων :
- Ποια έργα είναι διαθέσιμα για επιλογή;
- Ποιες είναι οι παράπλευρες συνθήκες (προϋπολογισμός, χωρητικότητα, εξαρτήσεις);
- Ποιοι στόχοι μεγιστοποιούνται (αξία, επίδραση, κίνδυνος, στρατηγική);
- Ποια χρονική λογική ισχύει (ταμειακές ροές, φάσεις, ορόσημα);
Μόνο τότε μπορεί να υπολογιστεί ο βέλτιστος συνδυασμός.
Συμπέρασμα
Οι ευριστικές μέθοδοι είναι μια κατανοητή αντίδραση στην πολυπλοκότητα.
Ωστόσο, στα σύγχρονα επενδυτικά χαρτοφυλάκια αποτελούν συστηματική πηγή σφαλμάτων, επειδή αγνοούν τη συνδυαστική.
Όποιος θέλει να βελτιώσει την ποιότητα των αποφάσεών του, δεν πρέπει απλώς να αποφασίζει πιο γρήγορα.
Πρέπει να αποφασίζει με βάση τη δομή: από τη διαδικασία των εμπειρικών κανόνων στη τυπική βελτιστοποίηση υπό περιορισμούς.
